از كودكی تا حال زمانيكه صحبت از كارمی شد همه به تو مي گفتند انشاا... درست كه تمام شد سركار می روی پول درمی اوری و...

تو در دنيای قشنگی که اطرافيانت برايت ترسيم كرده اند  زندگی می كنی و درس خواندن را تنها وظيفه ات می دانی و ديگر كسی حق ندارد به تو بگويد كه بالای چشمت ابرو است چون تو در حال انجام تنها وظيفه ات (درس خواندن) هستی و درس می خوانی تمام كه شد می روی كار می كنی و موفق ترين ادم روی زمين مي شوی!!!

تا حالا با خود انديشيده ای كه اگر همه چيزطبق گفته های بالا بود بيكاری وجود نداشت؟

ايا تحصيل كرده ی بيكاری داشتیم؟

دوست خوبم اگر تو از اين دسته از انسانها هستی بدان دنيای واقعی با دنيای شيرين مجازی كه خود و اطرافيانت برايت ساخته اند كاملا فرق دارد.

درس و تحصيل يك گام در جهت موفقيت و زندگی بهتر است نه تمام راه. توقع های كاذبی كه در خود ايجاد كرده ای فقط در حال ساختن توجيه هايی هستند كه تو را از انجام كارهاي ديگر باز دارند و اگر اسير اين توقعات شوی انوقت است كه اينده خودت را تباه كردی.

- همين الان از دنيای مجازی ذهنت خارج شو و پا در دنيای واقعی بگذار و به جای تجسم وزش باد سردی باد واقعی را حس كن.

- زندگی را انگونه كه هست ببين نه انگونه كه می خواهی باشد.

- به اينده ات فكر كن. اينده واقعی را دست های تلاشگر تو می سازد و اينده ی مجازی را ذهن تو. پس استين ها را بالا بزن.

- از همين امروز به فكر يادگيری مهارتی باش كه بتوانی با ان زندگی خود را بهبود ببخشی. شايد تو اولين نباشی اما می توانی بهترين باشی.

- ثانيه هايی كه می گذرد را جدی بگير و به خودت و ايندت خيانت نكن...

                                                      قدرتمند و استوار باشید